Birinci deli kara sevdalı

Elinde kağıt kalem

İri memeli, geniş kalçalı

Kadın resimleri yapıyor

Buruşmuş bir mektup avuçlarında

Hem ağlıyor, hem öpüyor.

İkinci deli tanrıya küskün

Çıkmış dinden imandan

Küfrediyor bütün gün

Kocaman kocaman elleri var

Bir tutuşta parçalayacak gökyüzünü

Bıraksa gardiyanlar.

Üçüncü deli zavallının biri

Bakışları bomboş

Cam gibi mavi gözleri

Bir yangında dört yıl önce

İki çocuğu yanmış cayır cayır

Çıldırmış karısı da ölünce.

Dördüncü deli bir eski zengin

Düşmüş, namerde muhtaç olmuş

Bir dilim ekmek için

Hala rüyasını görür geçen zamanların

Sekiz silindirli otomobillerin

Dağ gibi apartmanların.

Beşinci delinin aklı başında

Besbelli hayli dirsek çürütmüş

Büyük ümitler peşinde

Deli demeye bin şahit ister

Beğenmemiş gidişini dünyanın

Deli demişler.

                                       Ümit Yaşar Oğuzcan